Onderwerpen over meditatie

Meditatie - bewuste connectie ...

In het 'nu' zijn ....

Misschien handelen deze woorden eerder over ‘zijn’ dan over ‘nu’. Zijn impliceert eigenlijk ook 'nu'. Het lijkt een manier om de tijd te omzeilen, en contact te maken met een deel van jou dat lijkt te ‘zijn’, zonder een verbinding naar elk voortschrijdend moment, en de implicaties die dit heeft op ons denken.

Denken heeft te maken met onszelf in een web van tijd plaatsen, een web waarin alles voortdurend veranderd.

Niets blijft hetzelfde als men het over tijd heeft, terwijl ons denken probeert om alles hetzelfde de houden, alles onder controle te houden, alles te begrijpen, en dat is ook de functie van het logisch denk-apparaat.

Mensen doen dingen, de natuur doet dingen, er zijn cyclussen, er zijn gevolgen, en er is verandering.

Het is ook goed in dit verhaal om te bedenken dat je je nu bewust bent van het feit dat je denkt over denken...

Denken is ook zeer sterk verbonden met-, of leeft in symbiose met ons ego, onze individualiteit, die op haar/zijn beurt een plaats niet in de tijd, maar in de acties van anderen en van onszelf, in de leefwereld rondom ons inneemt of neerzet.

Ook goed te bedenken dat de natuur normaalgezien niet wordt meegerekend om iets duidelijk te maken over mens zijn en denken. Alleen als de natuurkrachten zo groot zijn dat we er niet tegen bestand zijn wordt de natuur een factor om rekening met de houden, de vraag is maar of dat onze natuurlijke staat is, zo losgekoppeld van de natuur

Als je alleen in de natuur bent, kan je je na een korte tijd helemaal anders voelen, als je dit nog niet hebt ervaren, dan ben je misschien lang niet alleen geweest in de natuur, of is het reeds lang geleden dat je in een natuurlijke omgeving was.

Je maakt een wandeling in een bos, en je denkt aan niets, je geniet van de sfeer, van de schoonheid, en de zachte kracht van de natuur. Je bent in het ‘nu’.

Als je zelf dit effect wil bekomen in de huiskamer dan kan dit door middel van meditatie. Aan het stilzetten van je gedachten, gaat de gedachte vooraf om jouw gedachten stil te zetten, dit is de gedachte die de oorzaak is van de actie om jouw gedachten te verstillen. Dit kan je niet omdat je dan met dezelfde hersenen jouw hersenen wil stoppen met denken, en daarom moet je denken.

Kortom meditatie vanuit dit gezichtspunt uitleggen wordt moeilijk. Meditatie uitleggen is altijd moeilijk, omdat meditatie iets is dat je moet ervaren. In de Indische taal zijn er speciale woorden om bepaalde geestestoestanden te duiden, in onze taal ontbreken deze woorden. Je moet natuurlijk ook meditatie ervaren om de ware betekenis van de woorden te leren kennen.

Een algemene manier om jouw gedachten te verstillen, zou onder woorden kunnen worden gebracht als volgt: "een vorm van persoonlijk inzicht om jouw gedachten niet in de weg te laten staan van ‘zijn’, in het ‘nu’". Je moet het dus gewoon doen.

Een andere manier om naar dit gegeven te kijken is proberen onze gedachten naar het ‘nu’ te verhuizen.

Als je denkt, denk je altijd over iets in de toekomst of het verleden, je kan niet aan iets denken in het ‘nu’, want dan ben je altijd te laat, het ‘nu’ kan je enkel ervaren. Hier kan men menig filosofisch werk over lezen. Als je denkt aan wat je nu ervaart dan ervaar je het niet echt. Je kan je wel bewust zijn van wat je ‘nu’ ervaart, maar dat is niet denken.

Om in "het nu zijn" in de praktijk te beschrijven met een ander voorbeeld:

Denk terug aan een heel goed moment dat je te samen had met mensen die je heel graag hebt.

Mijn voorbeeld is:

Ik was in gesprek met een aantal mensen, het gesprek is interessant en grappig. Ik geniet enorm van dit moment. Op momenten dat ik een bijdrage lever tot het gesprek, als mij iets wordt gevraagd, denk ik even na, om een passende bijdrage te leveren die noch de flow , noch het onderwerp teveel veranderd. Op dat moment moet ik even nadenken om te kunnen antwoorden, tijdens deze denk-periode, neem ik niet deel aan gesprek, en ervaar ik niet volledig de sfeer die er hangt. Ik ben me hier bewust van en haast me om zo vlug mogelijk klaar te zijn en om dan terug te keren naar het gesprek.

Meestal als ik iets grappigs zeg, dan komt dit gewoon uit de lucht gevallen, heel gevat en grappig kan ik dan antwoorden, niet wetende vanwaar deze ingeving kwam. In dat geval was dit een ingeving en moest ik niet nadenken, en heb ik ondertussen het gesprek kunnen beleven.

Dit is een kort pleidooi om de zin: “in het nu zijn…” toch als serieus onder beschouwing te nemen.

 

Lichaam en bewustzijn ...

Lichaam en geest zijn één, en hoe staat bewustzijn hiermee in verband?

Jouw lichaam is wat jou hier vastzet, neerzet, definieerd in deze materiele wereld. Met jouw lichaam kan je fysiek uiting geven aan jouw emoties, die anders in de fysieke wereld misschien weinig om het lijf zouden hebben.

 

Dit is verbonden met bewustzijns-meditatie,anders dan relax-meditatie bijvoorbeeld. In bewustzijns-meditatie gaat het erom, aanvankelijk en ook later, om je bewust te zijn van jouw lichaam. De onderliggende reden is dat ons lichaam en onze geest één zijn. Zodoende kan je ook in de omgekeerde richting werken met zaken die hebben te maken met jouw geest, met jouw innerlijke door aandacht te geven aan je lichamelijke signalen.

Voor ons westerlingen is dit een moeilijk gegeven, omdat wij hebben geleerd dat geest huist in ons lichaam, en een gevolg is van ons lichaam dat een samenstel is van (zeer complexe) chemische en electrische reacties. Onze hersenen horen daar ook bij. Het concept geest, of de ‘mind’ (dit engelse woord is niet vertaalbaar en in het Engels maakt men een onderscheid tussen ‘spirit’ en ‘mind’), is reeds honderden jaren een probleem; wat is het bewustzijn nu juist? Er bestaat zelfs een filosofie onderverdeling, genaamd: epistemologie, een moeilijk woord voor kennis- of kentheorie, of 'wat kan men weten'.

Een filosoof die hier veel over heeft geschreven op een heel begrijpelijke en sierlijke manier is Schopenhauer.

Schopenhauer blijft ook trouw aan de inzichten van een andere filosoof, namelijk Kant. Kant stelt dat het ding op zich onkenbaar is door te stellen dat men het niet kent via het "empirisch bewustzijn" en dus via de ervaring, maar we kunnen het wel achterhalen via wat hij noemt het "hogere bewustzijn": het ding op zich kan men kennen door "de 'innerlijke ervaring', aan den lijve te ervaren". Naast het louter empirisch aanschouwen van de werkelijkheid, bevindt er zich volgens Schopenhauer in ons nog een andere bron van kennis: wij zijn een deel van de de metafysische 'Wil' die in alle objecten schuilgaat en kunnen haar zo dus ook kennen. "Men ging naar buiten in alle richtingen in plaats van in zichzelf te keren, waar ieder raadsel moet worden opgelost."

Het gevolg van denken dat een gevolg zou zijn van louter chemische reacties en electrische signalen, maakt het ondoenbaar om een afdoende antwoord te geven op de vraag ‘wat is het bewustzijn’. Nochtans the Egyptenaren en Plato en Socrates en Leonardo Da Vinci wisten wat het bewustzijn was, maar dat is een ander onderwerp. Bewustzijn kan misschien in 1 woord iets dieper worden omschreven, ‘verbinding’, verbinding waarbij afstand en tijd geen aanzienbare invloed lijken te hebben. Deze zaken zijn al uitvoerig beschreven door een aantal hedendaagse filosofen.

Waarom zijn lichaam en geest één?

Met een voorbeeld is dit het beste uit te leggen, ik neem hier een zeer uitgesproken voorbeeld:

Stel je voor dat je denkt iets belangrijks bent vergeten, zo een van die dingen die je niet mag vergeten, maar je denkt dat je het toch hebt gedaan. Waar in jouw lichaam voel je dit?

Ik noem maar enkele lichaam onderdelen op waar ik persoonlijk al heb gevoeld dat mijn bewustzijns toestand een invloed op heeft als ik me dit soort situatie voorstel: ademhaling, hartslag, spijsvertering, spieren verstijven, klieren werken voelbaar, stekende pijnen, speeksel- droge mond, …

Kortom jouw lichaam geeft aan wat jouw geestestoestand is, je lichaam zet neer wat je voelt, wat je denkt. Als je goed naar deze situatie kijkt vanuit een ontspannen sfeer, dan zal je onmiddellijk merken dat jouw emoties een gevolg zijn van jouw gedachten op dat moment.

Om het woord emotie te omschrijven, kan je in dit voorbeeld jouw gedachten en emoties en de bijkomende lichamelijke signalen, van elkaar scheiden? Bijvoorbeeld hier is een gedachte, hier is een emotie, en daaruit reageert mijn lichaam zus of zo. In meer wetenschappelijke kringen worden zulke dingen wel gedaan, en daar worden interessant boeken over geschreven.

Ik probeer het concept kort te beschrijven; een emotie zal terug een invloed hebben op het lichaam, en het lichaam weer op jouw emotie, en ook op jouw gedachten, en het wordt zo ingewikkeld dat je ‘aanvoelt’ dat op deze mechanische manier met zulke dingen omgaan misschien niet de enige manier moet zijn. Soms worden zaken vereenvoudigd om ze grijpbaar en begrijpbaar te maken, om ze handelbaar te maken, maar in het geval van de mens wordt het moeilijk om zaken te vereenvoudigen en te isoleren voor studie, want het geheel is zeer complex, en er worden ons andere manier aangereikt om onze emoties, gevoelens en reacties van ons lichaam te begrijpen of vatten (het woord ‘begrijpen’ is hier niet direct op zijn plaats, maar onze taal is niet altijd toereikend om dit soort onderwerpen te beschrijven).

De geest is op deze manier nauw verbonden met het lichaam. Waardoor we dit dan ook als een geheel kunnen zien, waarbij de nood om afzonderlijke onderdelen te begrijpen en te isoleren voor deze behandeling niet belangrijk zijn, of zelfs als onmogelijk wordt beschouwd.

Jouw diepe aandacht, jouw bewustzijn kan op deze manier een pijn, spanning, hitte ergens in jouw lichaam omzetten, of oplossen, of ontladen. Dus alsof er een directe wisselwerking is in beide richtingen tussen geest en lichaam. Diepe aandacht is bewust zijn van, of meditatie, of in het ‘nu’ zijn. Het denken wordt stil gezet en er is enkel aandacht voor jezelf.

Is jouw denken en ego niet jezelf?

Wanneer je in diepe aandacht gaat en kijkt naar jezelf dan lijkt het niet altijd zo, het is alsof ons ego een verzamelplaats is van regels, verwachtingen, beperkingen, geloven, inprentingen, dwangmatigheden van de wereld buiten ons, waar ons ego toch wel heel gevoelig voor is. Ons denken is dikwijls, in een vrij onbewuste toestand, gewoon een volgeling van ons ego. En het is hier dat ‘diepe aandacht’ een belangrijke rol kan gaan spelen.

Dit soort diepe aandacht helpt je dus om naar jezelf te kijken met een veel opener blik, kijken naar jezelf zoals je echt bent, niet in vergelijking met een hele reeks sociale verwachtingen bijvoorbeeld.

Zo ben je vrij om aan jezelf te werken, om op een andere manier met jezelf te ‘zijn’.

Dit zijn allemaal woorden om je te helpen om op een of andere manier te beginnen met een of andere vorm van meditatie.

 

 

Positief en Negatief

Op het eerste zicht een zeer rare uitspraak is: er moet evenveel positief zijn in je, als negatief om echt in balans te zijn. Het probleem om dit te verwerken is, dat de termen of concepten positief en negatief heel beoordelend of veroordelend zijn.

Bijvoorbeeld iemand geeft je een opmerking die niet zo goed aankomt, het voelt niet goed, en daardoor kan je zelfs niet denken aan de eigenlijke inhoud van de opmerking. Die andere persoon dusdanig als negatief beoordelen is eigenlijk een reactie van jouw gekwetst zijn, en van jouw verdediging mechanisme, van jouw gekwetste ego. Het is inderdaad zo dat die andere persoon misschien zijn woorden beter moet wikken en wegen of beter rekening kan houden met jou. Maar de inhoud kan nog altijd waar zijn, en accuraat, en dus eigenlijk wel positief of ook niet. De vorm van de opmerking zorgt ervoor dat de opmerking in zijn geheel, zowel als de boodschapper beoordeeld wordt.

Los van mijn betoog over evenwicht, de gevoeligheden die je hebt als mens, en de reden hiervoor kan je blijven bij iemand anders leggen, zonder dat je te weten komt wat je allemaal mist, door te vlugge beoordelingen, die soms geen andere basis hebben dan alleen ons aangeleerde patronen en vooropgestelde ideeën en verwachtingen.

Het bovenstaande voorbeeld geeft aan dat we beter de woorden negatief en positief, al is het maar hoe wij er zelf mee omgaan vanbinnen, veranderen naar specifiekere of beschrijvender bewoordingen die juister aangeven wat wel van toepassing is.

In het bovenstaande voorbeeld kan je zeggen of denken ‘ik voel me niet goed’ bij deze situatie, en jezelf vragen waarom, want daar heb je alle recht toe als iemand je kwetst.

Andere termen zijn, yin-yang, mannelijke-vrouwelijke, licht-donker, hoger-lager, enz.

Deze bovenstaande termen geven een veel neutralere bewoording of betekenis weer, de uiteindelijke bedoeling is om de tegenstelingen in onze leefwereld te zien voor wat ze zijn, en niet onszelf te laten gaan, of onszelf te verliezen in de emoties die deze gebeurtenissen in onze leefwereld kunnen veroorzaken, alhoewel dat op het eerste zicht ook onmenselijk kan lijken, het is eerder een subtielere manier om te zijn.

Een ontvankelijker vorm of benadering van het leven, een vrouwelijker manier, en tegelijkertijd emoties en gedachten die het gevolg zijn van beoordeling of veroordeling niet te ver te laten komen, er bewust van te zijn, er niet meer energie in te steken dan nodig. Dit is een andere manier om in het leven te staan.

Als je kijkt naar het eeuwenoude symbool voor Yin-Yang, dan zie je dat er in het licht ook een beetje donker is, en omgekeerd. Ook zie je dat ze niet gemakkelijk van elkaar te scheiden zijn. Noch is duidelijk te zeggen hier is de lijn, hier gaat men over naar het duistere of naar het licht.

Ons bestaan kan er anders uitzien enkel door ons zicht op de dingen te veranderen inzake waar wij alles plaatsen: positief of negatief, oeps, ik bedoelde 'beter' en 'slechter', oeps, ik bedoel "volgende keer beter, want ik kan het" in plaats van "slecht", en "wow, dat is goed gelukt, ik kan het echt" in plaats van "positief".

 

 

 

 

Wat is pure intentie..

De puurheid van jouw intentie is gebaseerd op jouw afdruk van je emoties en gedachten op het moment dat je een intentie hebt.

In bijna alle culturen en geschriften of overleveringen met esotherische onderwerpen wordt gesproken over liefde, een woord met verschillende betekenissen.

Blijkbaar bezit Liefde een reeks aan eigenschappen die niet op een andere manier is te verwoorden in een woord.

In het oud hebreeuws had men verschillende woorden voor liefde, volgens sommigen wel 11 woorden. In het oud Grieks had je ook verschillende woorden voor liefde, zoals eros, wat we kennen.

Een ander Grieks woord voor liefde is ‘agape’, dit woord werd ook in de bijbel gebruikt. Ik wil geen religie betrekken bij deze bespreking, maar deze bijbeltekst geeft een beschrijving van het woord ‘agape’, en dat zet je aan het denken over deze ‘hogere’ liefde, waar in alle spirituele, mystieke en occulte overleveringen van overal ter wereld wordt over gesproken. Eeen intentie met als basis liefde is puur, dat maakt de volgende tekst duidelijk. Voor mij geven deze oude teksten weer dat men vroeger inderdaad andere waarden had, volledig anders met waarden omging, en dat interpretatie van deze wijze, oude tekstsen vanuit een hedendaags standpunt niet de meest duidelijke correcte weergave is. De volgende tekst lezen vanuit een hedendaags standpunt resulteert in de directe ovetuiging, dat een persoonlijke houding zoals bechreven in de telkst volstrekt onmogelijk is.

Deze tekst komt uit 1 Korinthiers 13: 4 – 8:

“De liefde is lankmoedig en vriendelijk. De liefde is niet jaloers, ze snoeft niet, wordt niet opgeblazen, gedraagt zichniet onbetamelijk, zoekt niet haar eigen belang, wordt niet geergerd.Ze rekent het kwade niet aan, ze verheugt zich niet over onrechtvaardigheid, maar verheugt zich met de waarheid. Ze verdraagt alle dingen, gelooft alle dingen, hoopt alle dingen, verduurt alle dingen. De Liefde faalt nimmer.”

 

De bedoeling is het geheel te zien van hetgeen hier wordt beschreven, hoe valt zoiets in de praktijk te brengen? Hoe kan je nu alle dingen verdragen? Om dit enige verklaring te geven wordt al gauw gezegd je moet niet alles letterlijk nemen, dat is zeker waar, zeker in een boek als de bijbel.

Aan de andere kant staat er wat er staat. En als je dat vergelijkt met wat er in boedhisme en vele andere spirituele overleveringen en religies wordt gezegd, dan lijkt dit allemaal van dezelfde bron te komen. Het is alsof die mensen in die tijd een andere manier van ‘zijn’ hadden. Een ander wereldbeeld, en dat was natuurlijk zo. Als je het bekijkt van de kant van de Oosterse spirituele overleveringen, daar wordt gezegd dat de wereld, de materiele wereld minder echt is dan de spirituele wereld. De minder gedetailleerde rotstekeningen die op sommige taferelen in de Franse grotten, toch verdacht veel overeenkomst vertonen met sjamanitische tekeningen en vormen van een totaal ander wereld deel, zouden nu net daarom minder gedetailleerd zijn – volgens een onderzoeker waarvan de naam mij nu ontschiet-, omdat de materiele wereld minder belangrijk is, minder stof heeft of had.

Als je de zin, “de liefde verdraagt alle dingen” vanuit het standpunt bekijkt van de Oosterse spirituele overleveringen, dan is het begrijpelijk om de zeer vrouwelijke (alweer een oosters concept voor een aantal eigenschappen die toepasbaar zijn op elk levend wezen) ontvankelijke eigenschappen van liefde in een ander licht te zien. Als alles minder belangrijk is, als alles minder materie, minder stof heeft dan in de spitituele wereld, dan kan men dergelijk standpunt begrijpen. Dan impliceren deze uitspraken een manier van naar de wereld te kijken. Een manier om een andere wereld een hoge invloed toe te kennen als het gaat over hoe wij in onze huidige wereld bestaan.

Om dit onder woorden te brengen op een andere manier, het is alsof de wereld van de gedachten belangrijker is dan wat er zich op het materiele vlak afspeelt, en zelfs een veel grotere invloed heeft op ons, op ons leven, op ons bestaan en onze ervaringen dan de materiele wereld en de acties die men in deze materiele wereld onderneemt en uitvoert.

De bovenstaande beschrijving van liefde is zeer rijk, en is rechstreeks verbonden met iets doen, niet-doen, gewaarworden, ervaren, veroorzaken …. met een pure intentie, met een intentie die goed is voor iedereen, voor het grotere goed, het grotere geheel. In elk geval groter dan jezelf.

En daar zit ons westerse denk-knelpunt: de uitspraak “je kan niet goed doen voor iedereen” is een echt wereldbeeld van ons , maar is dit waar?

Je kan niet goed ‘zijn’ voor iedereen, dat kan, maar met de bovenstaande beschrijving van liefde kan je alleen maar goede dingen doen voor iedereen.

Hoe kan je nu onze materiele wereld als minder belangrijk zien dan de spirituele wereld?

Dat is een kwestie van wereld-beeld, paradigma en ervaringen die meestal gekoppeld zijn aan bijvoorbeeld meditatie. Ik denk dat we hier zijn aanbeland aan de grens van dit eenvoudige tekstje … ;-).

 

 

Een pleidooi voor voelen, zijn en denken

Het in balans brengen van het mannelijke denken, de stuwende, strevende, deducerende krachtige functie in elke mens,

en het vrouwelijke ‘zijn’, het ontvankelijke, transformerende, intuïtieve weten.

Hoe je deze balans bekijkt, hoe je dit aanpakt, hoe je dit aanvoelt, heeft veel te maken met hoe je het concept geest – lichaam bekijkt. En hiermee samenhangend de noodzaak voor balans in wat wij in onze wereld brengen door wie we zijn, wat we denken, wat we voelen en wat onze daaruit voortvloeiende acties en daden zijn.

Het denken is sterk verbonden met onze zintuigen. Het denken vormt zichzelf en vormt wat het denkt gebaseerd op deze waarnemingen. In een eenzijdige ontwikkeling, vormt het denken zich vrijwel alleen gebaseerd op deze waarnemingen. De uitspraak dat het denken iets met ziczelf doet, is een duiding van hoe moeilijk iets zeggen over deze materie kan zijn, of vooral hoe moeilijk het is om voor jezelf te voelen, weten, begrijpen, zien wat dit nu betekend voor jezelf.

Een balans tussen denken en voelen, tussen denken en zijn heeft iets te maken met hoe wij de wereld waarnemen. De verschillen tussen waarnemen vanuit een verschillend gezichtspunt, invalshoek, inzicht, oogpunt, perspectief, opvatting, zienswijze of zijnswijze, kunnen heel subtiel zijn, en lijken meestal subtiel omdat een andere invalshoek soms heel moeilijk uit te leggen is, soms heel moeilijk te verwoorden of inzichtelijk over te brengen aan iemand met een andere mening. Nochtans zijn de eigenlijke verschillen meestal niet zo subtiel, sommigen vinden dit aanleiding om oorlogen te voeren. Wij hebben allemaal waarschijnlijk al ervaren dat 2 mensen eenzelfde ervaring soms helemaal verschillend kunnen interpreteren of ervaren.

Ons denken vormt een schakel in onze waarneming, onze gewaarwording, ons ontwaren, ons denken is niet uit te schakelen. Ons denken minder aandacht geven of minder aan het woord laten komen, lijkt me geen balans veroorzakende actie. Nochtans wordt deze methode toegepast om mensen bewust te maken van onze westerse -te grote focus- op het denken.

Langs de andere kant onze waarneming alleen maar laten toekomen in ons denken is ook niet balancerend. Ondanks dat ons ‘voelen’, onze emoties niet kunnen worden uitgeschakeld, slagen velen er toch in de waarneming of gewaarwording als het ware toe te laten komen in het denken alleen, en dit door onze emoties te negeren. Klinkt dit bekend?

Men zou kunnen stellen dat in onze opvoeding, ons onderwijs en onze maatschappij, emoties, gevoelens en onze zijns-wijze als minder-belangrijk worden gezien. Gevoelens zijn niet te vertrouwen, men kan zich er niet echt op baseren, ze zijn ‘fluffy’ en vaag, en ze zijn niet echt te controleren, ik probeer maar met woorden aan te geven hoe ik aanvoel hoe emoties en gevoelens in het algemeen worden gewaardeerd.

In andere culturen, en deze zijn niet in de minderheid, wordt ‘voelen’ en 'zijn' als een indicator gezien van hoe je ‘echt’ bent, hoe jij in je vel zit, wat jij er echt zou over willen denken of voelen.

Terwijl je denken ( en je ego) alleen, zich meestal bekommerd op wat er verwacht wordt, wat hoort, wat de regels zijn, hoe je je behoort te voelen.

Dit denken volgens vastgestelde maatschappelijk gebaseerde categorieën gaat dikwijls zo ver dat men uiteindelijk op jonge leeftijd niet meer weet hoe men zelf over iets wil denken, over iets wil voelen, wie men is.

En dat is waar meditatie in elke vorm ons kan helpen, namelijk te weten komen wat er nu in ons omgaat, wat er gebeurt.

Ik probeerde in dit artikel iets te zeggen over “je bewust worden van jezelf”.

 

 

 

Kirlian fotografie, energie in ons lichaam en andere onverwachte rariteiten

... under construction ...

informatie, woorden en persoonlijke groei

Informatie, kennis, begrip, logische deductie en dergelijke concepten, worden dikwijls als de tegenhanger van het gevoel gezien of begrepen, en hebben daarom dikwijls een negatieve bijklank als men over meer esotherische onderwerpen praat.

Omdat denken en informatie teveel worden gestimuleerd en ontwikkeld in onze cultuur, en omdat deze een intuitievere ontwikkeling kunnen bemoeilijken, worden denken en informatie dikwijls gelimiteerd of ietwat onderdrukt in initiele intuitieve opleidingen bijvoorbeeld.

Deze tekst handelt over balans, over een niet-verbonden vorm om met woorden, denken en informatie om te gaan. We hebben uiteindelijk alle onze krachtige functies nodig.

Informatie, woorden en kennis zijn geen stimulatoren van ons ego of ons rationele denken, ze zijn simpelweg de taal of het formaat van de wisselwerkingen die nodig zijn voor het functioneren van ons denken. Ons voelen stimuleren gebeurt dus niet door het denken te limiteren, aangezien wij in ons bestaan het ego, het rationele denken nodig hebben om dingen in de tijd en materie te plaatsen en te definieren. Het voelen stimuleren gebeurt eerder door ons voelen een grotere plaats te geven dan we voorheen werden aangeleerd, getoond, geprogrammeerd en verplicht. Ons denken zal zich dan automatisch aanpassen aan de natuurlijke symbiose die zich dan aandient tussen ego, denken en het voelen.

Het 'voelen' een grotere plaats geven zal waarschijnlijk een grotere inspanning vragen, vanwege de hierboven beschreven gewoonten. Maar de concepten: controle, ego en denken daarom altijd als negatief te zien is misschien een ietwat te overdreven reactie naar de andere kant. Het feit dat het pad van een mens, noch zijn eigenschappen tot uitdrukking brengen, kunnen worden bewandeld of verworven door enige controle, noch het uitoefenen van druk, maar door de kracht van aanvaarding, van laten-zijn en loslaten, zijn manieren om het leven te bezien op een andere manier en zijn het gevolg van voelen een grotere plaats te geven.

Natuurlijk worden woorden gebruikt om iets te onderstrepen, maar ze laten ook sporen na vanwege de betekenissen die eraan worden gehecht. En die betekenis wordt dan nog meestal door de groep of een meer ervaren persoon meegegeven zonder dat je het beseft. Bewustzijn heeft dus ook te maken met je bewust zijn van een betekenis van een concept, en hoe dat bij je binnenkomt, hoe jij dat ervaart, hoe jij daar iets mee kan doen.

En vooral als je over meditatie en aanverwante onderwerpen praat kunnen bepaalde zaken uitdrukken of onder woorden brengen moeilijk zijn.

In de periode dat je voor het eerst in aanraking komt met dit soort gevoelige onderwerpen, kan je je zonder het te beseffen gemakkelijk vasthaken aan betekenissen, omdat de meeste dingen die je hoort zowiezo al niet tot de dag-dagelijkse concepten behoren, en men ergens moet beginnen om de kop en de staart te vinden in deze nieuwe informatie. Besef dat het goed is dat betekenissen nogal vlug veranderen van woord en omgekeerd, en ook dat dit goed is. Discussies hierover zijn meestal niet de meest opbouwende, proberen een concept uit te leggen is de meest succesvolle aanpak en tevens ook de moeilijkste.

Copyright © All Rights Reserved